Prestashop Modules

Wybieramy komin do kominka

Każdy komin powinien charakteryzować się odpornością na ewentualny pożar sadzy oraz szczelnością, zapewniającą prawidłowy ciąg i bezpieczeństwo użytkowników. Powinien być wykonany zgodnie z przepisami, normami i wytycznymi. Złe wykonanie komina może zakłócać pracę kominka, obniża jego sprawność energetyczną, grozi także niebezpieczeństwem powstania pożaru czy ulatniania się tlenku węgla w budynku. Jednym z najważniejszych wymogów bezpiecznego i prawidłowego funkcjonowania wkładu kominkowego jest odpowiednie  wykonanie przewodu kominowego.

Wymiary komina określa rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz Polska Norma PN 89/B10425.

Zgodnie z wyżej wymienionymi przewody kominowe na całej swej długości powinny mieć jednakowy przekrój nie mniejszy niż 14x14 cm, natomiast przy zastosowaniu stalowych wkładów kominowych ich wymiar, średnica wynosi co najmniej12 cm.

Przyjmuje się, że średnica kanału dymowego nie powinna być mniejsza od średnicy króćca wylotu spalin wkładu kominkowego.

Minimalna wysokość komina powinna wynosić 4 - 4,5 m - dla komina, którego średnica jest równa średnicy króćca wylotu spalin z wkładu kominkowego.

Kierunek prowadzenia przewodów kominowych powinien być pionowy. Dopuszcza się odchylenie przewodów od kierunku pionowego, jednak nie więcej niż 30° (Polska Norma PN 89/B10425). W takim przypadku, długość przewodu biegnącego w kierunku odchylonym od pionu nie powinna przekraczać 2,0 m.

Wyprowadzenie ponad dach. Komin powinien być wybudowany co najmniej 60 cm powyżej poziomu kalenicy dachu -  przy dachach płaskich o kącie nachylenia nie większym niż 12° lub stromych dachach (o kącie nachylenia powyżej 12°) pokrytych łatwopalnym materiałem (np. strzecha, gont) - w tym przypadku komin należy dodatkowo przykryć siatką przeciwiskrową. Przy dachach stromych, pokrytych materiałami trudno zapalnymi, niepalnymi komin powinien być poprowadzony na wysokość co najmniej 30 cm powyżej powierzchni dachu.

Komin powinien być szczelny. Wszystkie elementy składowe komina powinny być dokładnie ze sobą połączone. Rurę łączącą wkład kominkowy z kominkiem należy tak podłączyć, by mogła zmieniać swą długość wraz ze zmianą temperatury.

Wewnętrzna powierzchnia przewodów kominowych powinna minimalizować opory przepływu. Powierzchnie przewodów powinny być gładkie, łącznie ze spoinami i bez występów lub wklęśnięć.

Komin powinien umożliwiać dostęp do okresowego czyszczenia i kontroli w trakcie eksploatacji. Powinien być wyposażony w otwór umożliwiający czyszczenie tzw. wyczystkę zamykaną drzwiczkami.

Dobrze wykonany komin powinien dawać naturalny ciąg powietrza ku górze, zapewniający ujście przez przewody kominowe dymu. W przypadku gdy komin będzie za krótki lub będzie miał zbyt małą średnicę, ciąg kominowy może okazać się niewystarczający, a dym cofnie się do pomieszczenia. W sytuacji odwrotnej ciąg będzie zbyt silny, materiał spali się szybciej - sprawność kominka spadnie. 

Jaki komin wybrać?

Rozróżniamy trzy podstawowe systemy kominowe: stalowe, ceramiczne, murowane.

Obecnie chętnie stosowanym rozwiązaniem jest technologia ceramiczna lub stalowa.

Występują jedno i dwuścienne systemy stalowe: jedno lub dwuścienne kominy kwasoodporne - przeznaczone do urządzeń opalanych gazem lub olejem opałowym oraz wykonane z grubszej blachy jedno lub dwuścienne kominy żaroodporne, powszechnie stosowane do kominków. W przypadku wyboru systemu jednościennego należy dodatkowo wykonać izolację. W tym przypadku rurę obudowuje się  tradycyjną pełną cegłą, można również zastosować  keramzytobetonowe pustaki. W kominach dwuściennych zewnętrzną warstwę stanowi stalowy płaszcz odporny na warunki atmosferyczne. Przestrzeń pomiędzy warstwami wypełnia izolacja termiczna w postaci wełny mineralnej grubości 3-5cm. Kominy dwuścienne są "czystsze" w instalacji, nie wymagają obmurowania. Elementy rur łączy się kielichowo, odwrócone kielichy zapobiegają dostawaniu się wody deszczowej. Kominy dwuścienne są niezastąpione w przypadku gdy kominek jest nietypowo usytuowany, mogą być umiejscowione w dowolnym miejscu. Można je posadowić na niezależnym fundamencie lub na stalowej konsoli zakotwionej w murze.

Systemy stalowe wykonywane są w przekroju okrągłym.

Systemy ceramiczne składają się z wewnętrznej warstwy szamotowej i zewnętrznej warstwy z lekkiego betonu. Kominy ceramiczne oferowane są w różnych przekrojach.

Komin murowany z cegieł stosuje się w sytuacji gdy  trzeba pomieścić większą ilość kanałów. Do budowy komina używane są cegły pełne, muszą być dobrze wypalone, bez zawartości kamieni i  margla,  z prostymi i gładkimi powierzchniami bocznymi. Do murowania kominów nadaje się wyłącznie cegła klasy 15. Cegły tworzące powierzchnie przewodów powinny być ułożone gładkimi częściami do przewodów. Wewnętrznych powierzchni przewodów nie należy tynkować. Kominy ponad dachem powinny być otynkowane lub spoinowane. Do murowania używa się mocnej zaprawy cementowo-wapiennej lub w przypadku klinkieru – specjalnych zapraw. Wymiary komina stanowią wielokrotność szerokości cegły (tj. 12 cm i 1 cm spoiny). Umożliwia to utworzenie kanałów o przekroju odpowiednio: 14x14 cm, 14x27 cm, 27x27 cm. Z racji dużej wagi, komin murowany trzeba posadowić na oddzielnym fundamencie.

Podsumowując, najłatwiejsze w instalacji są kominy budowane z ceramicznych zestawów prefabrykowanych lub stalowe żaroodporne. Systemy stalowe jednościenne wymagają zabudowania, są przeznaczone do stosowania wewnętrznego jako wkładki kominowe. Do stosowania zewnętrznego służą kominy dwuścienne. Komin murowany jest wykorzystywany w przypadku gdy trzeba umieścić większą ilość kanałów. Jego budowa jest najbardziej żmudna i wymaga stosowania wysokiej jakości cegieł. By zagwarantować dobry ciąg, komin powinien być prowadzony pionowo.  Gotowy komin łączony jest z króćcem wylotu dymu wkładu kominkowego. Przewód łączący musi mieć średnicę odpowiadającą średnicy króćca. Jeżeli jest to konieczne można zastosować redukcję średnicy, zgodnie ze wskazaniami producenta wkładu.