Prestashop Modules

Jakie drewno do kominka?

Drewno do kominka

W sezonie grzewczym właściciele kominków zużywają nawet kilkanaście metrów sześciennych drewna.  Dlatego aby uczynić palenie w kominku jak najbardziej efektywnym, należy stosować właściwie składowane, suche drewno. Równie ważny jest odpowiedni wybór gatunku drzewa, którego drewno posiada wysoką wartość opałową, nie dymi i równo się pali.

Palimy pozbawionym wilgoci drewnem sezonowanym

Najważniejsze aby drewno było suche.  Wilgotne drewno nierówno się pali, mocno dymi i wytwarza dużo sadzy. Niska wartość opałowa sprawia, że palenie nim staje się mało wydajne, znaczna część energii cieplnej oddawana jest do odparowania wody z drewna. W zależności od gatunku, w świeżo ściętym drzewie drewno zawiera nawet 70% wody. Przed użyciem powinno być pozostawione  do wyschnięcia - czyli sezonowane, aż uzyska wilgotność do spalania. Wilgotność drewna kominkowego powinna wynosić maksymalnie 20%. W przybliżeniu wartość opałowa takiego drewna wynosi 4kWh/kg. Dla porównania wartość opałowa wilgotnego, niesezonowanego drewna sięga jedynie 2kWh/kg. Świeże drewno wymaga zatem długiego okresu sezonowania, z tego względu warto kupować opał z dużym wyprzedzeniem.

Sezonowane drewno powinno być porąbane na szczapy i składowane pod zadaszeniem, które uchroni je przed deszczem i śniegiem. Szczapy drewna należy luźno ułożyć na legarach (nie powinno mieć kontaktu z podłożem) - wtedy materiał lepiej schnie i nie chłonie wilgoci z ziemi. Wilgotne drewno zmagazynowane w pomieszczeniu pozbawionym odpowiedniej cyrkulacji powietrza zaparuje i zacznie pleśnieć.

Prawidłowo przechowywane drewno "nabędzie" optymalnych właściwości opałowych po upływie roku, dwóch lat.  

Palimy tylko drewnem określonych gatunków drzew

Obok sezonowania ważny jest wybór odpowiednich gatunków drzew, z jakich pochodzi drewno.  Preferowane są tu gatunki drzew liściastych. Nie polecane są drzewa iglaste, które zawierają duże ilości żywicy. Drewno drzew iglastych ze względu na niską gęstość szybko się spala. Wytwarza dużo dymu, a przede wszystkim wytwarza duże ilości sadzy osiadającej w przewodzie kominowym i zanieczyszczającej ściany kominka.

Ważna jest gęstość drewna.

O wartości opałowej kominkowego drewna decyduje jego struktura, zagęszczenie. Generalnie im drewno jest bardziej zwarte tym dłużej się ono pali. Drewno kominkowe powinno być gęste i twarde. Jest bardziej kaloryczne i oddaje więcej ciepła.

Klasy gęstości drewna

Szczególnie polecane jest drewno twarde, takich gatunków drzew liściastych jak: grab, dąb, buk, jesion. Ze względu na wysoką gęstość ma dużą wartość opałową, w wyniku spalania wytwarza najwięcej ciepła. Za najlepsze drewno opałowe uznawany jest grab, który wydziela najmniej dymu i bardzo wolno się pali. Dobrym materiałem opałowym jest jesion. Posiada wysoką gęstość i jednocześnie zawiera małą ilość wody, szybko wysycha. Ze względu bardzo wysoką twardość trudno go jednak pociąć. Bardzo wartościowym opałem są również drzewa owocowe takie jak: jabłoń, grusza, śliwa.

Kolejną grupę stanowią gatunki drewna o średniej gęstości: klon, brzoza, orzech.  Brzoza jest drewnem bardzo łatwym w rozpaleniu, ponad to  pali się nawet jak jest wilgotna. Stanowi świetny materiał jako rozpałka, umożliwiająca zajęcie się ogniem szczap drewna twardego. Grupę tą uzupełniają drzewa owocowe - czereśnia i wiśnia, podczas spalania wydzielają miły aromat, ale powodują więcej zanieczyszczeń.

Drewno lekkie o niskiej gęstości - spala się szybko i mało wydajnie.  Ma niską wartość opałową. Wymaga zwiększonego ciągu powietrza. Grupę tą tworzą min. kasztan i olcha.

Reasumując, poszczególne gatunki drewna inaczej się spalają. Mają inną długość spalania, wysokość i kolor płomieni, natężenie żarzenia, czy aromat dymu. Dany gatunek zastosowanego drewna odkrywa swoje właściwości w trakcie spalania. Wykorzystywanie określonego gatunku zależy od indywidualnych preferencji użytkownika kominka. Ważne aby jako opał stosować sezonowane drewno twarde drzew liściastych, ono dostarczy najwięcej ciepła. Przy stosowania twardego, wysokokalorycznego drewna zachodzi rzadsza potrzeba dokładania do paleniska. Oznacza to oszczędność opału i miejsca potrzebnego do jego zmagazynowania.